czwartek, 25 lipca 2013

,,Mroczna symfonia" Christine Feehan

TOM IX MROCZNA SERIA

Byli panami mroku i przez całą wieczność poszukiwali przeznaczonych im pań światła…

Należał do rasy odwiecznej jak czas, potężnej jak żywioły. Lecz bez światła, które rozjaśniłoby ciemność, tak łatwo mógł ulec pokusie, posłuchać mrocznych podszeptów i stać się wcielonym złem. Polując na wampiry, wędrował przez świat – pustki i samotności. I wtedy usłyszał muzykę.

Ociemniała wskutek straszliwego wypadku, obdarzona telepatycznym darem Antonietta Scarletti tworzy zachwycającą muzykę. Byron przyszedł do niej, zwabiony pięknymi, namiętnymi dźwiękami, i stał się jej najwspanialszą fantazją. Uwodzi ją zmysłowymi pocałunkami, szepcząc, że czekał na nią całą wieczność, że tylko ona może ocalić przed mrokiem jego duszę. Czy jednak ów Karpatianin zdoła ochronić ją przed niebezpieczeństwem, kryjącym się w przeszłości jej arystokratycznego rodu?



Komentarz: Rozkwit miłości w niezapomnianym miejscu we Włoszech, Pallazo Della Morte.


Pałacu Śmierci.
Książka jest kolejnym fenomenem Mrocznej Serii w której dowiadujemy się fascynujących szczegółów dotyczących pochodzenia śmiertelniczek o zdolnościach paranormalnych. Otóż legendy skupiają się na kulcie jaguara, a dokładniej na mężczyznach którzy mieli zdolność przemieniania się w te majestatyczne istoty. Wiązali się z kobietami, które posiadały umiejętności psychiczne i po narodzinach ich dzieci, pozostawiali swoje towarzyszki. Cóż, dość okrutne ze strony mężczyzn, ale można przy tym odnaleźć wiele cech u współczesnych samców.

Zatem legendy przeplecione z fikcją wciągnęły mnie do lektury i umożliwiły zrozumienie kolejnych faktów związanych z istotami żyjącymi w całej serii.
A skupiając się bardziej na głównych bohaterach, to poznajemy tutaj Antoniettę Scarletti, która mieszka wraz ze swoją rodziną w Pallazo Della Morte. To właśnie oni są głównymi potomkami mężczyzn jaguarów i kobiet telepatek – tudzież: mają więcej nadnaturalnych cech. Dlatego też nie sprawia na nich zbyt wielkiego wrażenia istnienie innych nadzwyczajnych istot, jakimi są przykładowo Karpatianie.

Antonietta różni się w znacznym stopniu od bohaterek poprzednich części tym, że po pierwsze jest świadoma swoich korzeni i mocy, po drugie nie jest amerykanką(a dziwnym zbiegiem okoliczności okazuje się że przeważnie u amerykanek – tak, amerykanek! – występują zdolności paranormalne) i po trzecie ma defekt, jakim jest niewidzenie.
To czyni ją dość interesująco postacią, która przedstawia nam zupełnie inny punkt widzenia niż dotychczas.

Oczywiście, jak się okazuje na samym początku, jest życiową partnerką Byrona Justicano(który pojawił się w drugim tomie ,,Mroczne pożądanie”). I tutaj również spotykamy zupełnie inne podejście niż dotychczas. Ponieważ Byron daje jej prawo wyboru(czy chce zostać Karpatinaką czy pragnie się zestarzeć) i nie naciska, aby natychmiast ją ze sobą związać. Chociaż muszę przyznać, że powstrzymuje się z ledwością…
Miłość jest tutaj skomplikowana, ale tak samo pikantna jak w każdym tomie. Pierwszy raz pojawia się wątek kryminalny, w którym musimy rozwiązać zagadkę tajemniczego mordercy mającego zdolność zmieniania się w jaguara. Tylko, czy nie oznacza to jednoznacznie, że zabójcą jest ktoś z rodziny Scarlettich? Czy prawda okaże się zbyt bolesna i szokująca do przyjęcia?

Narracja: 3-osobowa

3 komentarze:

  1. Za dużo tomów w tej serii bym zaczęła z nią teraz przygodę, lecz może kiedy indziej się z nią zaznajomię.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W Mrocznej Serii występuje właśnie taka zaleta, że obojętnie od jakiej części zaczniesz, na pewno wszystko zrozumiesz. I do tego każda jest wciągająca, mam nadzieję, że kiedyś się z nią zaznajomisz ;)

      Usuń
  2. Zabiorę się - zdecydowanie przeczytam wszystkie części :) Moje klimaty.

    OdpowiedzUsuń

Obserwatorzy